Τι πιστεύει πραγματικά ο Ντόναλντ Τραμπ;

Είναι γνωστό ότι μέσα στο ρεπουμπλικανικό κόμμα που κέρδισε της προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, υπάρχουν πολλά διαφορετικά ρεύματα και ομάδες. Οι νεοσυντηρητικοί, οι μετριοπαθείς, οι φιλελεύθεροι, οι ευαγγελικοί, οι "υπηρέτες του κατεστημένου" κ.τ.λ.
Σε μερικά σημεία αυτές οι ομάδες έχουν κοινά πιστεύω, σε άλλα απόψεις εκ διαμέτρου αντίθετες. Η αλήθεια είναι ότι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ δεν μπορεί εύκολα να ενταχθεί, σε μία από αυτές τις ομάδες.

Παρ' ότι επί δεκαετίας η παρουσία του Τραμπ στη δημόσια ζωή ήταν πολύ έντονη οι κινήσεις του και οι απόψεις που εξέφραζε ανα διαστήματα είναι συχνά αντικρουόμενες, δεν έχουν συνέχεια και δυσκολεύουν τους ερευνητές να τον κατατάξουν ξεκάθαρα σε μια ομάδα. Μην ξεχνάμε ότι ο πρόσφατα εκλεγμένος πρόεδρος είχε παλιότερα χρηματοδοτήσει την προεκλογική καμπάνια των Κλίντον!
Επίσης οι απόψεις του είχε εκφράσει στο παρελθόν δεν ταυτίζονται με τις υπερσηντηριρτικές απόψεις των ευαγγελικών, για παράδειγμα, σε ζητήματα ηθικής, επίσης δεν ήταν ένθερμος υποστηρικτής της δημοσιονομική αυστηρότητα, όπως εκφράζεται από την πλειοψηφία του ρεπουμπλικανικού κόμματος και τέλος δεν έδειξε ποτέ μέχρι τώρα να ενθουσιάζεται από τον επεμβατικό ζήλο που δείχνουν οι νεοσυντηρητικοί σε όλο τον κόσμο.

Υπάρχουν όμως και θέσεις του Τράμπ οι οποίες μένουν αναλλοίωτες στο χρόνο. Η πεποίθησή του ότι οι ΗΠΑ είναι θύμα της παγκοσμιοποίησης και ότι οι Κίνα εκμεταλλεύεται την παγκοσμιοποίηση εις βάρος των ΗΠΑ ή ότι ο Αραβικός κόσμος έχει εκμεταλλευτεί την παγκοσμιοποίηση για να πλήξει μέσω της τρομοκρατίας τις ΗΠΑ, ήταν απόψεις που έχει επαναλάβει ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν.
Με τον ίδιο ζήλο και σταθερότητα επαναλάμβανε τις απόψεις του για του Μεξικανούς μετανάστες που έχουν κατακλύσει τις ΗΠΑ, αποσπούσαν με αθέμιτο τρόπο τις εργασίες των Αμερικάνων. Η βασική φιλοσοφία του ήταν πάντα ότι η πολιτική ελίτ της Ουάσιγκτον είναι δεσμευμένη σε συμφέροντα και όλες οι πράξεις της αποσκοπούν στο να εξυπηρετήσουν αυτά τα συμφέροντα.

Αν και υποστηρίζει αριστερά και δεξιά ότι κατάφερε μόνος του να φτάσει στην εκλογή του ως πρόεδρος, μια πιο προσεκτική ανάλυση θα καταδείξει ότι έφτασε να έχει οικονομική ενίσχυση όχι μόνο απ' όσους λάμβαναν μέρος ενεργά μέχρι τώρα στις εκλογές, αλλά από πρόσωπα και επιχειρήσεις που το έκαναν για πρώτη φορά στα χρονικά.
Δεν πρέπει να παραβλέψουμε επίσης ότι η παρέμβαση του FBI λίγες μέρες πριν από τις εκλογές εναντίον τις Χίλαρι Κλίντον έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εκλογή του και κανείς δεν μπορεί να πιστέψει εύκολα ότι αυτή η παρέμβαση ήταν χωρίς ανταλλάγματα και αυθόρμητη.

Η έλλειψη στελεχών στην ομάδα του είναι αποτέλεσμα του ότι δεν είχε όπως οι παραδοσιακοί πολιτικοί μια ανάλογη καριέρα με την οποία κερδίζοντας τις εκλογές στα διάφορα αξιώματα, σκαρφαλώνει σιγά - σιγά προς την κορυφή που είναι η προεδρία.
Εδώ έχουμε για πρώτη φορά στα χρονικά εκλογή ενός προσώπου χωρίς την ανάλογη εμπειρία, κατ' ευθείαν στον προεδρικό θώκο. Η έλλειψη λοιπόν της προηγούμενη διαδρομής του έχει αφαιρέσει την εμπειρία στη δημιουργία ικανής και έμπιστη ομάδας που να μπορεί να "τρέξει" μια πολιτική θέση με εξαιρετικά μεγάλες απαιτήσεις όπως η προεδρία των ΗΠΑ και δεν του προσφέρει αρκετά πρόσωπα έτσι ώστε να στελεχώσει ούτε μερικώς τον κρατικό μηχανισμό και να πραγματοποιήσει τις αλλαγές που ευαγγελίζεται.
Αναγκαστικά λοιπόν θα πρέπει να στραφεί προς το κόμμα του και να επιλέξει πρόσωπα με εμπειρία τα οποία όμως μοιραία θα αποτελούν ήδη μέρος του κατεστημένου και φυσικά όταν θα έρθει η στιγμή να επιλέξουν αν θα ακολουθήσουν την γραμμή του Τραμπ ή τη γραμμή των συμφερόντων που εξυπηρετούν, μάλλον θα επιλέξουν να υπηρετήσουν τα συμφέροντα τα οποία θα βρίσκονται εκεί και μετά το τέλος της θητείας του Τραμπ και είναι λογικό κάποιος να επιλέγει να προσαρτηθεί σε μια δύναμη που ήταν ήδη δυνατή και έχει περισσότερες ελπίδες να παραμείνει δυνατή και στο μέλλον, παρά να ακολουθήσει το δρόμο της αβεβαιότητα και της περιπέτειας.

Θα πάει η κωλοτούμπα σύννεφο!
Ο άνθρωπος, όπως και κανένας λαϊκιστής πολιτικός που υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια, θα αναγκαστεί να υποχωρήσει άρον-άρον μπροστά στη δύναμη του κατεστημένου.
Το πολύ πολύ να καταφέρει να πετύχει, μεταλλαγμένα όμως σε σημείο που να είναι αγνώριστα, μερικά ελάχιστα από τα βασικά σημεία της καμπάνιας του, τα οποία θα βολεύουν και θα ταυτίζονται με το θέλω του ρεπουμπλικανικού κατεστημένου, όπως για παράδειγμα το μεταναστευτικό

Από χρήστη: kostas1966 • 13-Noe-2016, 13:19

Αυτό που είμαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να γίνει ποτέ, είναι να επιστρέψουν μεγάλες εταιρίες στην Αμερική, έτσι ώστε να δημιουργηθούν θέσης εργασίας για λιγότερο ειδικευμένους ή ανειδίκευτους Αμερικάνους Τα διοικητικά συμβούλια των πολυεθνικών δεν είναι τόσο χαζά για να καθίσουν να τα αρμέγει ο Τραμπ, εν ονόματι του πατριωτισμού Οι πολυεθνικές θέλουν κέρδος και μόνο κέρδος, δεν τους ενδιαφέρει καμία πατρίδα. Άσε που πια σε πολλές από τις μεγάλες "αμερικάνικες" εταιρίες, ο έλεγχος είναι πια στα χέρια ξένων, κυρίως Αραβικών και Κινέζικων κεφαλαίων Σιγά μην θυσιάσουν τα υπερ-κέρδη που βγάζουν εκμεταλλευόμενοι όσο καλύτερα μπορούν, όλα τα παραθυράκια που υπάρχουν ανα τον κόσμο, για να επιστρέψουν στις ΗΠΑ και να χρυσοπληρώνουν Αμερικάνους εργάτες, για να ικανοποιήσουν τον Τράμπ. Και μετά αφού αυξήσουν το κόστος παραγωγής κατακόρυφα, να φάνε και μια φορολογία στο κεφάλι και να εξανεμιστούν τα υπερ-κέρδη τους...

Από χρήστη: alkis-papadolpoulos • 13-Noe-2016, 13:23

Το εργατικό κόστος, δεν είναι νομίζω το μεγαλύτερο πρόβλημα για τις πολυεθνικές. Έτσι κι αλλιώς τα καλά προϊόντα που απευθύνονται στους δυτικούς καταναλωτές και πρέπει να έχουν κάποια στανταρντς. Αυτές οι προδιαγραφές δεν γίνονται με κινεζάκι στη σειρά να συναρμολογούν το υπερσύγχρονο smartphone, αυτό το κάνει το ρομπότ έτσι κι αλλιώς. Τι να είναι το ρομπότ στην Κίνα τι να είναι στις ΗΠΑ, είναι σχεδόν το ίδιο γι΄αυτούς.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι η φορολογία... Όταν το προϊόν κατασκευάζεται εκτός, καταφέρνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να θολώσουν τα ίχνη του και στο τέλος να παρουσιάσουν πολύ μικρά προς φορολόγηση κέρδη. Δεν θα κάτσουν εύκολα να πληρώσουν ένα σορό λεφτά σε φόρους μόνο και μόνο για να είναι made in USA.

Από χρήστη: manolis_2 • 13-Noe-2016, 13:24

Τα ζουλάπια που είναι τώρα στους δρόμους και φωνάζουν, να μας πουν πρώτα άμα ψήφισαν ή όχι.
Παραπάνω από τους μισούς την μέρα των εκλογών είχαν πάει για καφέ αντί να πάνε δέκα λεπτά να ψηφίσουν αντίθετα (ρε τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει...).
Τώρα να φάνε Τραμπ και τις μούρλιες του για τα επόμενα τέσσερα (σίγουρα, και ίσως οκτώ) χρόνια. Για εμάς τους υπόλοιπους, εκτός από μάθημα για το ότι καλό είναι πρώτα να παίρνουμε μέρος στην διαδικασία και μετά να έχουμε παράπονα, είναι και μια ένδειξη ότι τελικά ο κόσμος που ζει στι ΗΠΑ είναι ζώα δίποδα και με IQ ραδικιού!

Από χρήστη: Giorgos45 • 13-Noe-2016, 13:26

Και οι απελάσεις των Μεξικάνων (αρχικά και των υπόλοιπων μεταναστών στη συνέχεια) που λέει ότι θα κάνει, κι αυτό κωλοτούμπα θα γίνει στο τέλος. Άντε να αδειάσει καμία φυλακή από τίποτα κακοποιά στοιχεία και να τα στείλει πίσω στο Μεξικό. Όσους ζουν στη χώρα διακριτικά, δουλεύουν (ειδικά σε δουλειές που δεν κάνουν οι αμερικάνοι) και πληρώνουν φόρους, δεν πρόκειται να τους πειράξει.
Όλη η ιστορία γίνεται για τη μάσα που θα δημιουργηθεί με τη φύλαξη των συνόρων, είτε είναι από κατασκευαστές που θα χτίσουν το περίφημο τείχος, είτε από παραστρατιωτικές εταιρίες security που γουστάρουν να κόβουν βόλτες πέρα δώθε στα σύνορα και να πυροβολούν εναντίων όσων προσπαθούν να περάσουν στις ΗΠΑ.
Όταν απελάσει τους κακοποιούς, το πρώτο πράγμα που θα κάνουν αυτοί είναι να προσπαθήσουν να επιστρέψουν στις ΗΠΑ, οπότε πεδίο δόξας λαμπρό για την "αντιμετώπιση" της λαθρομετανάστευση και για μάσα, πολύ μάσα....

Από χρήστη: Agrippina • 14-Noe-2016, 13:27

Ειδικά για το θέμα της μετανάστευση και τους μετανάστες που ζουν σε άλλες χώρες τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά παιδιά. Κάθε φορά που ένας ψυχάκιας όπως ο Τραμπ (ή οι άλλοι γελοίοι στην Αγγλία, Αυστρία, Ολλανδία κτλ.) αρχίζουν να ωρύονται για τους κακούς μετανάστες, οι δολοφονίες αθώων πολιτών, που μπορεί αν είναι ακόμα και γεννημένοι στην ξένη χώρα, να έχουν ιθαγένεια, διαβατήρια, δουλειές και να αποτελούν μέρος του συστήματος κάθε χώρας, αλλά έχουν την ατυχία να ξεχωρίζουν "με το μάτι" ότι είναι μετανάστες, είναι καθημερινό φαινόμενο. Το ίδιο και τραμπουκισμοί, εμπρησμοί σπιτιών και μαγαζιών κτλ.
Το να λές οτι φταίει πάντα κάποιος άλλος για τα χάλια σου είναι το εύκολο, το δύσκολο είναι να παρδεχτείς και τη δική σου ευθύνη για τα χάλια σου και να προσπαθήσει να διορθώσεις, τουλάχιστο το δικό σου κομμάτι ευθύνης.

Από χρήστη: aglaia • 13-Noe-2016, 13:32