Και τώρα πως θα ζήσουμε 4 (και ίσως 8...) χρόνια με τον Τραμπ;

Αν και η αντίπαλος του νεοεκλεγμένου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Χίλαρι Κλίντον θα κερδίσει τελικά γύρω στο 1,5 - 2 εκατομμύρια παραπάνω ψήφους (που αντιστοιχεί σε ποσοστό έως και 2%) για μια ακόμα φορά στην αμερικάνικη ιστορία (συγκεκριμένα είναι η πέμπτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο) ο υποψήφιος που πήρε τελικά παραπάνω ψήφους αριθμητικά, δεν θα κερδίσει την προεδρία!
Μάλιστα είναι η δεύτερη φορά στις τελευταίες πέντε αναμετρήσεις. Αυτή τη φορά όμως το ποσοστό που κατάκτησε τελικά η Χίλαρι Κλίντον είναι η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα διαφορά ανάμεσα στον εκλεγμένο πρόεδρο και στον χαμένο αντίπαλο, που όμως κατακτά τους περισσότερους ψήφους.

Αν και έχουν περάσει αρκετές μέρες από τις εκλογές ακόμα δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε πλήρη απολογισμό και ασφαλή εκτίμηση του αποτελέσματος, άλλα τα μέχρι τώρα δεδομένα δείχνουν οτι ο Τραμπ κέρδισε την ψήφο λευκών ψηφοφόρων κυρίως σε αγροτικές περιοχές. Κέρδισε ακόμα την ψήφο της εργατικής τάξης καθώς και των ψηφοφόρων χωρίς πανεπιστημιακή μόρφοση, σε αντίθεση με τους ψηοφοφόρους της Κλίντον που ήταν φυλετικά ανάμεικτοι, κυρίως αστοί, και πιο μορφομένοι.
Μια απλοϊκή προσέγγιση θα μπορούσε να είναι ότι ο Τραμπ κέρδισε την ψήφο των χαμένων της παγκοσμιοποίησης ενώ η Κλίντον την ψήφο των κερδισμένων της παγκοσμιοποίησης.

Η εκστρατεία του Τραμπ ήταν σε μεγάλο βαθμό ρατσιστική. Η ψήφος όμως των πολιτών δεν μπορεί να χαρακτήριστεί έτσι απλά ρατσιστική αλλά περισσότερο είναι ψήφος ανησυχίας, για την ολίσθηση που αισθάνονται οι κοινωνικές ομάδες από τις οποίες άντλησε κυρίως ψήφους ο νέος πρόεδρος.
Είναι αλήθεια οτι σε μεγάλο βαθμό οι λευκοί κάτοικοι των ΗΠΑ, είναι μετανάστες ή προέρχονται από οικογένειες μεταναστών. Δεν αισθάνονται ότι κάποιος τους χάρισε κάτι, αντίθετα εργάστηκαν πολύ σκληρά για να αποκτήσουν ότι έχουν.

Τώρα βλέπουν να χάνοται με μεγάλη ευκολία οι θέσεις εργασίας που είχαν και να μεταφέρονται στο εξωτερικό. Με τον ίδιο τρόμο είδαν τις οικονομίες μιας ζωής που είχαν επενδύσει στα συνταξιοδοτικά τους προγράμματα, να εξανεμίζονται με την τραπεζική κρίση.
Ανησυχούν λοιπόν για το ποιο θα είναι το μέλλον τους και καταλαβαίνουν ότι τα όνειρα που είχαν πολύ δύσκολα θα μπορέσουν να πραγματοποιηθούν.
Οι μισθοί παραμένουν στάσιμοι, ο ανταγωνισμός πια είναι παγκόσμιος και για πρώτη φορά αισθάνονται ότι η πίτα δεν είναι ανεξάντλητη όπως νόμιζαν τόσα χρόνια, αλλά κάθε κομμάτι της πίτας που περνά σε μη Αμερικάνικα χέρια, είναι ένα κομμάτι χαμένο που πλέον δεν υπάρχει η δυνατότητα να αναπληρωθεί.
Όλη αυτή η κατάσταση που υπάρχει αρκετά χρόνια τώρα, προκαλεί τη διόγκωση της δυσαρέσκειάς τους.

Το κόμμα που στεγάζει παραδοσιακά τον αγανακτισμένο συντηρητικό λευκό ψηφοφόρο, ήταν πάντα οι ρεπουμπλικάνοι Ήταν το κόμμα που στέγασε τη δυσαρέσκεια των λευκών του νότου όταν κατά τη δεκαετία του 1960 με την επανάσταση των πολιτικών δικαιωμάτων, αισθάνθηκαν προδομένοι από την ίδια τους την πατρίδα.

Αυτή η στροφή που επαναλαμβάνεται τώρα, η έλξη δηλαδή του αγανακτισμένου λευκού στο ρεπουμπλικανικό κόμμα, προκάλεσε ιδιαίτερη ανησυχία σε ηγέτες του κόμματος που επιθυμούσαν ένα πιο μετριοπαθές προφίλ το κόμμα.
Πολλοί μάλιστα αποσύρθηκαν και δεν στήριξαν τον Τραμπ και, τουλάχιστον στις πρώτες μέρες που ακολούθησαν την εκλογή, συνέχισαν να κρατούν αποστάσεις. Οι περισσότεροι όμως ρεπουμπλικάνοι τελικά συντάχθηκαν μαζί με τον Τραμπ και τώρα είναι έτοιμοι να αναλάβουν μαζί του τη διακυβέρνηση της χώρας.

Όταν ένας λαός κατά 45% περίπου αρνείται να πάει να ψηφίσει, μετά το να μιλάμε για αριθμητική διαφορά ψήφων δεν έχει νομίζω και πολύ μεγάλη σημασία.
Οι δημοκρατικοί υποστήριξαν φανερά μαύρους, λατίνους και γυναίκες και δεν έλεγαν κουβέντα για τα προβλήματα που είχε ακριβώς αυτή η μερίδα, που δεν είναι καθόλου μικροί, των Αμερικάνων που τελικά ώθησαν τον Τραμπ στην προεδρία.
Πώς περίμεναν μετά να βγούν;

Από χρήστη: aggeliki • 15-Noe-2016, 18:23

Όσοι γνωρίζουν κάτι παραπάνω και δεν τρώνε το σανό, και μάλιστα αμάσητο, που σερβίρουν τα βοθροκάναλα, γνωρίζουν ότι σε θέματα εξωτερικής πολιτικής ο Αμερικάνος πρόεδρος είναι παντελώς ανίσχυρος, δεν μπορεί αν κάνει τίποτα αν δεν πάρει το ΟΚ από τα πολεμοχαρή γεράκια του βαθιού πολιτικού και στρατιωτικού κατεστημένου Άμα ταυτίζονται οι απόψεις τους, όπως συνέβαινε με τους Μπους, μπορεί και να τις εξετάσουν και αν τους βολεύουν να ταυτιστούν. Διαφορετικά "σκάσε και κολύμπα" τον πάνε τον πρόεδρο.
Και γενικά σε όλα τα θέματα και εκτός εξωτερικής πολιτικής, υπάρχουν οργανωμένα κράτη, που σε αυτά ανήκει και η Αμερική, που έχουν μόνιμο μηχανισμό ο οποίος μετά τις εκλογές δεν διαλύεται αλλά παραμένει και συνεχίζει να δουλεύει με βάση κάποιες γραμμές ήδη καθορισμένες που δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη χωρίς λόγο.

Από χρήστη: nikos_1971 • 15-Noe-2016, 18:31

Μου αρέσει που όλοι ξαφνικά έπεσαν από τα σύννεφα που βγήκε ο Τραμπ, ενώ το θέμα ήταν φως φανάρι εδώ και καιρό.
Λίγο αν ασχολιόταν κανένας με το θέμα και βάζοντας λίγο το μυαλό του να δουλέψει (στοιχειώδης λογική λέγεται αυτό....) θα έπαιρνες χαμπάρι ότι ήταν σιγουράκι. Πρώτα απ' όλα μετά από 8 χρόνια προεδρίας από δημοκρατικούς λογικό ήταν οι άνθρωποι να ζητούν μια αλλαγή. Η Κλίντον μόνο αλλαγή δεν ήταν. Ήταν ήδη φαγωμένη και τώρα με τον Ομπάμα και τόσα χρόνια με τον άντρα της. Άρα δεν υπήρχε περίπτωση να βγει. Και τη γιαγιά μου τη Σταυρούλα να βάζανε οι ρεπουμπλικάνοι θα κέρδιζε!
Οι μόνοι που δικαιολογούνται να εκπλήσσονται είναι όσοι ζουν μέσα στη γυάλα ενός φανταστικού κόσμου και δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα, και δυστυχώς αποδείχθηκε οτι αυτοί είναι πολλοί

Από χρήστη: PanosKappa • 15-Noe-2016, 18:32

Τα σοβαρά κράτη ή ενώσεις κρατών (όπως για παράδειγμα η ΕΕ που ανήκουμε) θα έπρεπε να είχαν αναπτύξει ήδη σενάρια για όλα τα πιθανά αποτελέσματα των πρόσφατων αμερικάνικών εκλογών. Δεν ήταν άλλωστε και πολλά! Ή ο ένας θα έβγαινε ή ο άλλος! Δεν ήταν τόσο δύσκολο.
Δεν ξέρω βέβαια μπορεί οι άνθρωποι ήδη να έχουν κάποιο σχέδιο (βασικά για την ΕΕ μιλάω γιατί τα δικά μας τα ζώα δεν ξέρουν που τους παν τα τέσσερα) αλλά μου κάνει εντύπωσή που τους ακούω όλους να λένε και να ξαναλένε ότι είναι σοκαρισμένοι και ότι μεγάλη έκπληξη κτλ.

Από χρήστη: Aftonomos • 15-Noe-2016, 18:34

Και η δική μου γνώμη είναι μάλλον ότι τελικά θα υποχωρήσει σε όλα αυτά τα ακραία που έλεγε. Ήδη έχει αρχίσει αν το κάνει και μάλιστα σε πολύ σοβαρά θέματα που ήταν σημαία του προεκλογική.
Βασικά αυτό γίνεται γιατί η Αμερική πάει μόνη της από ήδη στημένο πολιτικό στρατιωτικό μηχανισμό, που λίγο αλλάζει με την αλλαγή προέδρου. Ούτε θα τον αφήσουν να αρχίσει να στέλνει πυρηνικούς πυραύλους από εδώ και από εκεί. Αυτό και ο Ρήγκαν ήθελα να το κάνει σε περίοδο ακόμα πιο σκληρή στις σχέσεις με Ρωσία, (τότε ΕΣΣΔ) αλλά δεν τον άφησαν, αν μπορούσε θα είχε προκαλέσει πυρηνικό πόλεμο.
Τώρα τα περί δασμών και εμπορικού πολέμου και αυτά πια με την τροπή που έχει πάρει το παγκόσμιο εμπόριο, πολύ δύσκολα γίνονται. Μπορεί να ξεκινήσει κάτι, αλλά θα δει σύντομα ότι δε γίνεται και θα αρχίσει αλλαγές που τελικά θα ανακαλέσουν οποιαδήποτε αρχική προσπάθεια.

Από χρήστη: ariadni • 15-Noe-2016, 18:43

Αυτό που πρέπει να ελπίζουν είναι ρεαλιστικές θέσεις στα καυτά ζητήματα από τον Τράμπ γιατί πολλά από τα ακραία που έλεγε ότι θα κάνει προεκλογικά, απλά δεν γίνονται. Ξέρουμε ότι οι τελικές θέσεις του θα είναι συντηρητικές αλλά περιμένουμε και κάτι ρεαλιστικό όχι μόνο κραυγές αούα. Λέει για παράδειγμα ότι θα χτίσει τείχος στα σύνορα με το Μεξικό.
Από μόνο του το εγχείρημα είναι ψιλοτρελό, αλλά να σου λέει και από πάνω ότι το λογαριασμό θα τον στείλει στο Μεξικό, εκεί κάπου χάνεται η μπάλα...
Πάντως την πιο πρόσφατη φορά που θυμάμαι έναν επιχειρηματία να κατακτά την προεδρία (Τζ. Κάρτερ) η χώρα είχε πάει κατά διαόλου. Δεν είναι και ότι καλύτερο να μην έχεις ιδέα από πολιτική και να πιστεύεις ότι μόνο και μόνο επειδή είσαι ικανός επιχειρηματίας μπορείς να κυβερνήσεις.
Ας ελπίσουμε να έχει τίποτα καλούς πολιτικούς συμβούλους ο Τραμπ γιατί δεν τα βλέπω πολύ καλά τα πράγματα.

Από χρήστη: Tetraperatos • 15-Noe-2016, 18:39

Ρε παιδιά αφού οι πολιτικοί εδώ και 40-50 χρόνια είναι μαριονέτες και κάνουν ότι τους λέει το κεφάλαιο, τι καθόσαστε και συζητάτε αν θα κάνει ο Τραμπ το ένα ή το άλλο. Ότι του πει το κεφάλαιο θα κάνει και θα πει κι ένα τραγούδι. Μια ακόμα μαριονέτα στον πολιτικό θίασο θα είναι, χωρίς καμία δύναμη να κάνει αυτά που θέλει και αυτά που υποσχέθηκε στους ψηφοφόρους του.
Οι πλούσιοι θα γίνουν απλά πιο πλούσιοι και οι φτωχοί πιο φτωχοί. Υπάρχει σχέδιο, όλες τις κατακτήσεις των λαών της γης που πληρώθηκαν με αίμα να τις καταργήσουν οι κεφαλαιοκράτες εν ονόματι του υπέρ κέρδους. Τον Τραμπ θα φοβηθούν μήπως;

Από χρήστη: Xonofon • 15-Noe-2016, 18:43