Μια εκδρομή στην όμορφη Καβάλα
Η Καβάλα είναι η 2η μεγαλύτερη πόλη της Μακεδονίας και σημαντικό λιμάνι της Βόρειας Ελλάδας. Είναι ένα σύγχρονο, αστικό κέντρο, διατηρεί όμως αναλλοίωτες τις ομορφιές της, τον πλούσιο αριθμό από παραλίες, όπως και ενδιαφέρουσες διαδρομές για πεζοπορία.
Διαθέτει σημαντικά μνημεία και αξιοθέατα. Το Κάστρο (Ακρόπολη) της Καβάλας χτίστηκε τον 15ο αιώνα και σήμερα, το υπαίθριο θέατρό του φιλοξενεί πολιτιστικά δρώμενα. Οι Καμάρες, το Μεσαιωνικό Υδραγωγείο, είναι έργο που χρονολογείται από την Βυζαντινή Περίοδο και εξυπηρετούσε στη μεταφορά νερού από τις ορεινές πηγές στη σημερινή «Παλιά Πόλη» της Παναγίας.
Το Ιμαρέτ είναι χαρακτηριστικό δείγμα της Ισλαμικής Αρχιτεκτονικής, χτίστηκε μεταξύ του 1817-1821 και είναι το μόνο που διασώθηκε σχεδόν ακέραιο. Άλλα σημαντικά αξιοθέατα, είναι η Μονή Λαζαριστών, το κτίριο της Μεγάλης Λέσχης, το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Μεχμέτ Αλή, ιδρυτής της τελευταίας Αιγυπτιακής Δυναστείας, αλλά και το Μέγαρο Τόκου, οίκημα Μακεδονικής Τεχνοτροπίας το οποίο χτίστηκε από τον καπνέμπορο Δημήτριο Τόκο.
Ιστορικό όσο και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η Δημοτική Καπναποθήκη, δείγμα Οθωμανικού Νεοκλασικισμού, εμπλουτισμένο με στοιχεία Μπαρόκ. Χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα και χρησίμευε ως καπναποθήκη του Τούρκου καπνέμπορα Κιζί Μιμίν.
Στα δυτικά της Παλιάς Πόλης βρίσκεται το Ιμαρέτ, πανέμορφο δείγμα της ισλαμικής κουλτούρας. Χτίστηκε από τον Μεχμέτ Αλή, ιδρυτή της τελευταίας Αιγυπτιακής Δυναστείας, μεταξύ του 1817 και 1821 και είναι το μοναδικό κτίσμα που διασώθηκε σχεδόν στο ακέραιο.
Αρχικά λειτούργησε ως πτωχοκομείο για όλους τους άπορους της Καβάλας, ανεξάρτητα από τα θρησκευτικά τους «πιστεύω», όπως και ως μουσουλμανικό ιεροδιδασκαλείο και οικοτροφείο. Στα τέλη του 1922 χρησίμευσε ως στέγη των προσφύγωνκαι το 1967 σφραγίστηκε ολοκληρωτικά. Από το 2001 οπότε και αναστηλώθηκε κι ανακαινίστηκε, έχει μετατραπεί σε πολυτελές ξενοδοχείο, το μοναδικό στην Ελλάδα που στεγάζεται μέσα σε μουσείο, ουσιαστικά.
Στην πλατεία της Παλιάς Πόλης ξεχωρίζει και διασώζεται το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Μεχμέτ Αλή, ιδρυτής της τελευταίας Αιγυπτιακής Δυναστείας.
Το διώροφο «κονάκι», είναι ένα πανέμορφο δείγμα Μακεδονικής Αρχιτεκτονικήςκι ανήκει, ως βακούφικη περιουσία, στο αιγυπτιακό κράτος. Το κέντρο της πλατείας διακοσμεί μπρούντζινος έφιππος ανδριάντας, ο οποίος φτιάχτηκε από τον γλύπτη Δημητριάδη προς τιμήν του Αιγύπτιου σουλτάνου και στήθηκε το 1934.
Η κατασκευή του τοξωτού Υδραγωγείου διήρκησε περίπου 10 χρόνια. Είναι φτιαγμένο από ντόπιο γρανίτη και πλίνθους, κι αγγίζει σε μήκος τα 270 μέτρα και σε ύψος τα 25 μέτρα.
Δεσπόζει στην κορυφή του λόφου στη χερσόνησο της Παναγίας και σήμερα, το υπαίθριο θέατρό του φιλοξενεί συχνά πολιτιστικά δρώμενα.
Το αποτελούν ένα σύμπλεγμα από πύργους και στιβαρά τείχη, τα οποία λειτουργούσαν αμυντικά, μια και η Καβάλα ήρθε πολλάκις αντιμέτωπη με «μνηστήρες» λόγω της γεωγραφικά στρατηγικής της θέσης.
Η Δημοτική Καπναποθήκη, που χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα παρουσιάζει τόσο ιστορικό όσο και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον.
Εξαιρετικά διατηρημένο, το κτίριο ανήκει σήμερα στον δήμο Καβάλας και συστεγάζει το Λαογραφικό Μουσείο Καβάλας καθώς και το Μουσείο Καπνού.
Στις αρχές του 20ού αιώνα στέγασε το Ιταλικό Προξενείο έως το 1911, οπότε περιήλθε στην κατοχή της Φιλόπτωχου Αδελφότητας Κυριών Καβάλας.
Λειτούργησε ως ιδιωτικό σχολείο και από την απελευθέρωση της πόλης έως το 1937 χρησίμευσε ως δημαρχείο. Σήμερα είναι η έδρα της Εφορίας του τμήματος Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.
Φέρει χαρακτηριστικά στοιχεία της αρχαιοελληνικής παράδοσης, όπως κίονες και αετώματα. Εδρεύει δίπλα στο δημαρχείο Καβάλας και φιλοξενεί διάφορες πολιτιστικές και κοσμικές εκδηλώσεις.
Πρόκειται για το μεγαλύτερο και πιο εντυπωσιακό Υδραγωγείο της εποχής. Εξυπηρετούσε στη μεταφορά νερού από τις ορεινές πηγές («Μάνα του Νερού») σε υψόμετρο 400 μέτρων προς τη σημερινή «Παλιά Πόλη» της Παναγίας.